Οι τένοντες είναι μαλακοί ιστοί σαν σχοινιά με τους οποίους οι μύες συνδέονται στα οστά. Έτσι όταν ένας μυς συσπάται είναι δυνατή η κίνηση του οστού και η επίτευξη των διαφόρων κινήσεων του σώματος.

Οι μύες που συνδέονται με την κίνηση των δακτύλων βρίσκονται στο αντιβράχιο και καταλήγουν σε μακρύς τένοντες οι οποίοι διαμέσου του καρπού φθάνουν στα μικρά οστάρια των δακτύλων. Οι τένοντες που βρίσκονται στην παλαμιαία επιφάνεια του χεριού λυγίζουν τα δάκτυλα και καλούνται καμπτήρες. Η επαφή των τενόντων με τα οστά σε όλο το μήκος της διαδρομή τους και η ομαλή ολίσθησή τους, επιτυγχάνεται με την παρουσία σχηματισμών, που μοιάζουν σαν θήκη (tendon sheaths) .

Μια διακοπή της συνεχείας των τενόντων σ οποιοδήποτε σημείο της διαδρομής του από τον αγκώνα έως τα δάκτυλα θα κάνει αδύνατη την κάμψη των δακτύλων. Οι τένοντες είναι υπό τάση καθώς συνδέουν τους μύες στα οστά. Έτσι κατά την διατομή τους τα δυο άκρα τους απομακρύνονται γεγονός που κάνει αδύνατη την αυτόματη επούλωσή τους.

Η διατομή των τενόντων μπορεί να προκύψει είτε μετά από τραυματισμό με κοπτικό αντικείμενο είτε κατά την διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων όπως ποδόσφαιρο, πάλη, αναρρίχηση.

Ο ασθενής αδυνατεί να εκτελέσει κάμψη σε μια οι περισσότερες αρθρώσεις του δακτύλου ενώ μπορεί να εμφανίζει, ευαισθησία στην παλαμιαία επιφάνεια του δακτύλου, μούδιασμα στην ράγα του δακτύλου, πόνο στην προσπάθεια κάμψης του δακτύλου.

Η διάγνωση θα στηριχθεί κυρίως στην κλινική εξέταση κατά την οποία ζητούμε από τον ασθενή να εκτελέσει κάμψη του πάσχοντος δακτύλου, ενώ διατηρούμε τα υπόλοιπα δάκτυλα σε έκταση. Απαραίτητος ο νευροαγγειακός έλεγχος για τυχόν συνοδά προβλήματα.

Απλές ακτινογραφίες άκρας χειρός θα αναδείξουν οστικές βλάβες που μπορεί να συνυπάρχουν.

Η θεραπεία για όλες τις πλήρεις ρήξεις των τενόντων είναι χειρουργική. Η επέμβαση είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί μέσα σε 7 έως 10 ημέρες αλλά όσο συντομότερα πραγματοποιηθεί τόσο καλύτερα αποτελέσματα αναμένουμε. Το χέρι τοποθετείται σε νάρθηκα για προστασία μέχρι την επέμβαση. Σε περιπτώσεις μη ελεγχόμενης αιμορραγίας εννοείται πως το χειρουργείο γίνεται άμεσα.

Διάφορες χειρουργικές τεχνικές χρησιμοποιούνται ανάλογα με το σημείο και τον τρόπο διατομής του τένοντα. Σ όλες τις περιπτώσεις ωστόσο επιχειρείται η αποκατάσταση της συνέχειας του τένοντα με ισχυρά ράμματα. Μετά το χειρουργείο τοποθετείται νάρθηκας που κρατά σε κάμψη τα δάκτυλα για να ελαχιστοποιήσουμε την τάση και να επιτευχθεί επούλωση. Στις πλειονότητα των περιπτώσεων οι καμπτήρες τένοντες εμφανίζουν καλή λειτουργικότητα μετά την επέμβαση.

Οι μερικές ρήξεις του τένοντα δεν απαιτούν χειρουργική θεραπεία αλλά ναρθηκοποίηση, ενδεχομένως ενεσοθεραπεία με ειδικώς κατεργασμένα PRP (πρόγραμμα ‘Irakine”) και ασκησιολόγιο.