Ρήξη Μοσχεύματος Πρόσθιου Χιαστού ΣυνδέσμουΤο μόσχευμα του Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου (ΠΧΣ) δεν είναι άτρωτο και μπορεί να υποστεί ρήξη κατά τον ίδιο τρόπο & μηχανισμό που παθαίνει ρήξη ο κανονικός ΠΧΣ.

Προδιαθεσικοί παράγοντες σε επαναρήξη του μοσχεύματος του ΠΧΣ αποτελούν ο μη σωστός προσανατολισμός των τούνελ της κνήμης και του μηρού, τα ανάκυρτα γόνατα (στα οποία παρατηρείται υπερέκταση της κνήμης σε σχέση με το μηρό) και η ανετοιμότητα από απόψεως ενδυνάμωσης και συνέργειας των εκτεινόντων μυών (τετρακέφαλος) και των καμπτήρων μυών (οπίσθιοι μηριαίοι) του γόνατος.

Στα αυτομοσχεύματα του ΠΧΣ, στα οποία η βιολογική ωρίμανσή τους επιτυγχάνεται στο εξάμηνο περίπου από την επέμβαση, ο σχετικός κίνδυνος ρήξης του νεοδημιουργηθέντος ΠΧΣ, είναι ο ίδιος (1 προς 1) με τον ΠΧΣ του αχειρούργητου ποδιού, με την προϋπόθεση της πλήρους ολοκλήρωσης του προγράμματος ενδυνάμωσης και αποκατάστασης της ισορροπίας λειτουργίας των σχετιζόμενων μυών.

Εάν ο αθλητής μπει σε πλήρη αθλητική δραστηριότητα στους τρείς μήνες από την επέμβαση (δηλαδή ανέτοιμος βιολογικά και μυϊκά), τότε ο σχετικός κίνδυνος ρήξης του αυτομοσχεύματος είναι 8 προς 1 δηλαδή οκταπλάσιος σε σχέση με τον απέναντι ΠΧΣ.

Το σπασμένο μόσχευμα του ΠΧΣ είναι ένα πρόβλημα δυσεπίλυτο για τον θεράποντα Ιατρό και τον ασθενή. Πολλές φορές διατυπώνεται η άποψη ότι σε υπερβολικά διευρυμένα τούνελ (κανάλια) στο μηρό και κυρίως στην κνήμη το χειρουργείο πρέπει να λάβει χώρα σε δύο χρόνους: στον πρώτο χρόνο να γίνει τοποθέτηση οστικών τεμαχίων που θα γεμίσουν τα κανάλια και στο δεύτερο χρόνο (έπειτα από 6-8 μήνες) ο ασθενής να επανα-οδηγηθεί στο χειρουργείο για να γίνει η αναθεώρηση (revision) της Πλαστικής του ΠΧΣ. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο επαγγελματίας αθλητής θα απέχει από την εργασία του (άθλημά του) περίπου ένα χρόνο και δύο μήνες, με ότι αυτό συνεπάγεται για την καριέρα του και το βιοπορισμό του. Εμείς στο Arthro-Athens έχουμε εξελίξει και εφαρμόζουμε εδώ και χρόνια με απόλυτη επιτυχία, μία πρωτοποριακή τεχνική στην οποία καλύπτουμε τα οστικά κενά των προϋπαρχόντων καναλιών ταυτόχρονα με την πλαστική του ΠΧΣ σε πρώτο χρόνο, δηλαδή σε μία και μόνη επέμβαση. Ο ασθενής ακολουθεί το κανονικό πρόγραμμα αποκατάστασης του ΠΧΣ ελαφρά τροποποιημένο και σε έξι μήνες περίπου είναι έτοιμος να επανέλθει σε πλήρη αθλητική δραστηριότητα ενώ το μόσχευμα που του τοποθετείται, είναι και πάλι αυτομόσχευμα. Έτσι επανεμφανίζεται στους χώρους αθλητικής δραστηριότητας κατά μέσο όρο 8 μήνες γρηγορότερα από το συνηθισμένο σε τέτοιες περιπτώσεις πλάνο θεραπείας.

Σχετικά Video