Αρθροσκόπηση Ώμου

Πρόκειται για χειρουργική τεχνική που χρησιμοποιείται τόσο για διαγνωστικούς όσο και για θεραπευτικούς σκοπούς σε προβλήματα της άρθρωσης του ώμου.
Οι παθήσεις που μπορούν να αντιμετωπιστούν με την βοήθεια της αρθροσκόπησης είναι:

• Ρήξεις του στροφικού πετάλου
• Ρήξεις του επιχείλιου χόνδρου
• Συνδεσμικές ρήξεις
• Χόνδρινες βλάβες
• Καθ’ εξιν εξαρθρήματα ώμου

Αρθροσκόπηση Ώμου

(Αριστερά) κατά τη διάρκεια της αρθροσκόπησης ο χειρουργός εισάγει το αρθροσκόπιο και μικρά εργαλεία μέσα στον ώμο. Arthroscope: αρθροσκόπιο, scissors: ψαλίδι. (Δεξιά) αρθροσκοπική εικόνα του ώμου. Biceps tendon: τένοντας δικέφαλου βραχιόνιου, Humeral head: βραχιόνιος κεφαλή, Glenoid: ωμογλήνη

Όπως σε κάθε χειρουργική επέμβαση προεγχειρητικά θα χρειαστεί, ένας συνήθης αιματολογικός έλεγχος, ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα και μια ακτινογραφία θώρακος. Η επέμβαση πραγματοποιείται υπό γενική αναισθησία συνδυαστικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια περιοχική αναισθησία (block), που θα εξασφαλίσει καλύτερη μετεγχειρητική αναλγησία. Η γενική αναισθησία είναι απαραίτητη καθώς η θέση κατά την διάρκεια του χειρουργείου είναι άβολη για τον άρρωστο, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατό να συνεργαστεί. Ο άρρωστος είναι δυνατό να τοποθετηθεί σε δυο θέσεις: είτε σε ημικαθιστή θέση (beach chair position), είτε σε πλάγια θέση (lateral decubitus position) με ανάρτηση του πάσχοντος άνω άκρου σε ειδική συσκευή . Ο χειρουργός επιλέγει την κατάλληλη θέση ανάλογα με το είδος της βλάβης και την εκπαίδευσή του.

Για την διενέργεια της αρθροσκόπησης γίνονται 3 ή 4 μικρές τομές περίπου ενός εκατοστού γύρω από την άρθρωση του ώμου. Δια μέσου αυτών των τομών εισάγονται μια μικρή κάμερα που προβάλει την εικόνα σε οθόνη που βρίσκεται απέναντι από τον χειρουργό και μικροεργαλεία για την αποκατάσταση των βλαβών. Θα πρέπει να σημειωθεί πως η όλη επέμβαση λαμβάνει χώρα με έγχυση ύδατος εντός της άρθρωσης του ώμου που βοηθά στην επίτευξη καθαρής εικόνας και τη διάταση της άρθρωσης και του υπακρωμιακού χώρου. Τέλος η επέμβαση καταγράφεται σε ψηφιακό δίσκο (DVD) το οποίο δίνεται στον ασθενή, για να έχει μια πλήρη εικόνα της προεγχειρητικής και μετεγχειρητικής κατάστασης.
Η επιστροφή στις δραστηριότητες μετά μια αρθροσκόπηση ώμου εξαρτάται από την βαρύτητα των βλαβών και την επιτυχία του προγράμματος αποκατάστασης. Μπορεί να χρειαστούν αρκετοί μήνες μέχρι να επανέλθει ο άρρωστος σε πλήρη δραστηριότητα.

Εξάρθρημα του Ώμου

Η απώλεια επαλληλίας των συνδεόμενων αρθρικών επιφανειών αποτελεί το εξάρθρημα μιας άρθρωσης.

Στην γληνοβραχιόνιο άρθρωση διακρίνουμε 3 τύπους εξαρθρημάτων ανάλογα με την κατεύθυνση μετατόπισης της βραχιονίου κεφαλής σε σχέση με την ωμογλήνη.
• Το πρόσθιο εξάρθρημα όπου η βραχιόνια κεφαλή μετατοπίζεται προς τα εμπρός,
• το οπίσθιο εξάρθρημα στο οποίο η μετατόπιση της κεφαλής είναι οπίσθια και
• το κάθετο στο οποίο η κεφαλή φέρεται προς τα κάτω.

Το πρόσθιο εξάρθρημα είναι συχνότερο και προκαλείται από την επίδραση δυνάμεων όταν ο βραχίονας βρίσκεται σε θέση έξω στροφής πάνω από το επίπεδο του ώμου. Πολύ σπανιότερα εμφανίζονται τόσο το οπίσθιο εξάρθρημα που προκαλείται σε έντονη σύσπαση των μυών όπως συμβαίνει σε περιπτώσεις ηλεκτροπληξίας , όσο και το κάθετο.

Επίσης τα εξαρθρήματα του ώμου μπορούν να διαχωριστούν ανάλογα με το μηχανισμό κάκωσης σε:
• τραυματικά, όπου ισχυρές δυνάμεις ασκούνται στον ώμο με αποτέλεσμα την έξοδο του βραχιονίου από την ωμογλήνη
• ατραυματικά, όπου ελάχιστη δύναμη σε απλές καθημερινές κινήσεις προκαλεί το εξάρθρημα.

επιχείλιος χόνδρος

Ο επιχείλιος χόνδρος (labrum) αυξάνει το βάθος και τη συνολική επιφάνεια της ωμογλήνης. Clavicle: κλείδα, Biceps tendon: τένοντας δικέφαλου βραχιόνιου, Humerus: βραχιόνιο, Glenoid: ωμογλήνη, Scapula: ωμοπλάτη.

Τα τραυματικά είναι πολύ συχνότερα με υψηλότερο ποσοστό συνοδών προβλημάτων. Ο ασθενής παρουσιάζει έντονο πόνο στον ώμο με συνοδό αδυναμία κίνησης του σύστοιχου άνω άκρου, το οποίο υποβαστάζει με το άλλο χέρι του. Χαρακτηριστική είναι η απώλεια του φυσιολογικού σφαιρικού σχήματος της άρθρωσης. Ανάλογα με την βαρύτητα του τραυματισμού μπορεί να συνυπάρχουν οίδημα, ρήξη τενόντων ή συνδέσμων, νευρολογική συμπτωματολογία.

Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με απλές ακτινογραφίες.Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει την ανάταξη ,την επανατοποθέτηση δηλαδή, της κεφαλής του βραχιονίου στην φυσιολογική της θέση στην ωμογλήνη. Η ανάταξη μπορεί να γίνει με διάφορες τεχνικές: την κλασσική Ιπποκράτειο ,την Koher και πολλές άλλες. Συνήθως, η ανάταξη γίνεται υπό μέθη για να εξουδετερωθούν οι αντιστάσεις του ασθενούς και να αποφευχθούν περαιτέρω κακώσεις με εργώδεις χειρισμούς. Η αποκατάσταση της επαλληλίας των αρθρικών επιφανειών αποδεικνύεται με νέο ακτινολογικό έλεγχο.

Μετά την ανάταξη το άνω άκρο τοποθετείται είτε σε απλό φάκελο ανάρτησης, είτε σε κηδεμόνα σε θέση έξω στροφής. Το χρονικό διάστημα ακινητοποίησης, εξαρτάται κυρίως από την ηλικία του ασθενούς και το ιστορικό προηγούμενου εξαρθρήματος και κυμαίνεται από 2 έως 4 εβδομάδες. Πρόσθετα ανακουφιστικά μέτρα αποτελούν η παγοθεραπεία και τα από του στόματος αναλγητικά.

Σύντομα ο ασθενής ξεκινά φυσιοθεραπευτικό πρόγραμμα που έχει ως στόχο την αποκατάσταση του εύρους κίνησης της άρθρωσης αρχικά και την μυϊκή ενδυνάμωση σε μεταγενέστερο στάδιο.

Σε ένα πρόσθιο εξάρθρημα του ώμου πάντοτε συμβαίνουν: α) ρήξη της πρόσθιας μοίρας του επιχείλιου χόνδρου ο οποίος εκριζώνεται από τη θέση του αδυνατώντας να συγκρατήσει την κεφαλή που παρεκτοπίζεται με ορμή προσθίως (βλάβη Bankart) και εμπίεσμα της βραχιονίου κεφαλής που προσκαλεί απώλεια της σφαιρικότητάς της (βλάβη Hill-Sachs). Πιθανά συνοδά προβλήματα μετά από ένα εξάρθρημα ώμου είναι η πολυαξονική αστάθεια, η ρήξη του στροφικού πετάλου και η ρήξη της μακράς κεφαλής του δικεφάλου.

Αστάθεια καλείται η κατάσταση κατά την οποία η γληνοβραχιόνιος άρθρωση υπεξαρθρώνεται ή εξαρθρώνεται, επαναλαμβανόμενα κατά την διάρκεια ενεργητικών κινήσεων ή αθλητικής δραστηριότητας. Κατά το υπεξάρθρημα η άρθρωση εκτελεί κινήσεις μεγαλύτερου εύρους από ότι φυσιολογικά χωρίς όμως να εξέρχεται πλήρως από την ωμογλήνη, όπως συμβαίνει στο εξάρθρημα. Σε περιπτώσεις χρόνιας αστάθειας η αντιμετώπιση είναι συνήθως χειρουργική, με την αρθροσκόπηση να αποτελεί την μέθοδο εκλογής.

Οι ρήξεις του επιχείλιου χόνδρου συνοδεύουν συνήθως εξαρθρήματα ή υπεξαρθρήματα της κεφαλής του βραχιονίου, ενώ μπορεί να εμφανίζονται σε αθλητές άρσης βαρών ή αθλητές ρήξεων λόγω της επαναλαμβανόμενης κινήσεων του άνω άκρου πάνω από το επίπεδο του ώμου.

Συνήθως ο ασθενής εμφανίζει πόνο στο άνω μέρος του ώμου σε δραστηριότητες που απαιτούν άρση του χεριού πάνω από το επίπεδο της κεφαλής. Αίσθημα αστάθειας, μειούμενο εύρος κίνησης και αδυναμία είναι πιθανά συνοδά συμπτώματα.

Ανάλογα με το μηχανισμό κάκωσης οι ρήξεις του επιχείλιου χόνδρου μπορεί να εμφανισθούν σε διάφορα σημεία γύρω από την ωμογλήνη. Για περιγραφικούς λόγους η ωμογλήνη προσομοιάζεται με ρολόι.
Στο άνω μέρος της αντιστοιχεί η 12η ώρα , κάτω η 6η ώρα, μπροστά η 3η ώρα και πίσω η 9η ώρα. Έτσι
• ρήξη στο πρόσθιο τμήμα του επιχείλιου χόνδρου μεταξύ 3ης και 6ης ώρας ονομάζεται ρήξη Bankart,
• ρήξη στο άνω μέρος του μεταξύ 1ης και 11ης ώρας αποτελεί την βλάβη SLAP (Superior Labrum Anterior Posterior) που περιλαμβάνει τον τένοντα του δικεφάλου ,
• ρήξη του οπισθίου τοιχώματος μεταξύ 6ης και 11ης αναφέρεται ως ανάστροφη (reverse) Bankart και
• η σύμπλοκη ρήξη που περιλαμβάνει όλες τις προηγούμενες αναφέρεται ως ρήξη 270ο .

Ωμογλήνη

πλάγια άποψη της ωμογλήνης (glenoid) αφού έχει αφαιρεθεί η βραχιόνιος κεφαλή. Ο επιχείλιος χόνδρος (labrum) έχει αποκολληθεί στο κορυφαίο του τμήμα συμπαρασύροντας μαζί του την έκφυση (ρίζα) της μακράς κεφαλής του δικεφάλου (Biceps Tendon), σχηματίζοντας μία βλάβη SLAP.

Παραλλαγές της ρήξης Bankart, η ρήξη ALPSA (Anterior Labral Periosteal Sleeve Avulsion) όπου το κομμάτι της ρήξης έχει παρεκτοπιστεί –βυθιστεί γύρω από τον αυχένα της ωμογλήνης και η Bony Bankart ρήξη όπου ένα οστικό τεμάχιο αποσπάται μαζί με το κομμάτι του επιχείλιου χόνδρου.

Η διάγνωση των ρήξεων του επιχείλιου χόνδρου γίνεται με την βοήθεια της κλινικής εξέτασης και των ακτινολογικών απεικονιστικών εξετάσεων .

Κατά την κλινική εξέταση εκτελούνται διάφορες δοκιμασίες που έχουν ως σκοπό να αναπαράγουν τα συμπτώματα και να αναδείξουν τυχόν αστάθεια της άρθρωσης.

Η μαγνητική (MRI) και η αξονική (CT) τομογραφία μπορεί να θέσουν τη διάγνωση ωστόσο το μαγνητικό αρθρογράφημα, μετά από έγχυση παραμαγνητικής ουσίας στην γληνοβραχιόνιο άρθρωση, είναι η εξέταση εκλογής για την πιστοποίηση των ρήξεων του επιχείλιου χόνδρου ιδιαίτερα της βλάβης SLAP.

Η αντιμετώπιση των ρήξεων του επιχείλιου χόνδρου εξαρτάται από την εντόπιση και την βαρύτητα τους. Αρχικά χρησιμοποιούνται αντιφλεγμονώδη φάρμακα και φυσικοθεραπείες για την μείωση της έντασης των συμπτωμάτων. Όταν τα συντηρητικά μέτρα αποτύχουν ή όταν οι ρήξεις προκαλούν αστάθεια του ώμου, υπεξαρθρήματα ή εξαρθρήματα , απαιτείται χειρουργική αποκατάσταση της βλάβης . Η συνηθέστερα χρησιμοποιούμενη χειρουργική τεχνική είναι η αρθροσκόπηση.

Πέταλο στροφέων (ROTATOR CUFF)

Η σταθερότητα της άρθρωσης του ώμου εξασφαλίζεται με την δράση των μυών του στροφικού πετάλου και του αρθρικού θυλάκου. Οι μύες του στροφικού πετάλου είναι τέσσερις και καταλήγουν με κοινό τένοντα στην κεφαλή του βραχιονίου οστού. Σχηματίζουν ένα κάλυμμα που σταθεροποιεί την άρθρωση του ώμου ενώ παράλληλα εκτελούν την ανύψωση και την στροφή του άνω άκρου. Κατά τις κινήσεις αυτές ο τένοντας του στροφικού πετάλου πλησιάζει μια οστέινη προεξοχή της ωμοπλάτης το ακρώμιο, που σκεπάζει την γληνοβραχιόνιο άρθρωση.

Ανάμεσα στο στροφικό πέταλο και το ακρώμιο παρεμβάλλεται ένας σάκος γεμάτος υγρό που καλείται υπακρωμιακή υμενική πτυχή (bursa) που εξασφαλίζει την ομαλή ολίσθηση των τενόντων του στροφικού πετάλου κατά την κίνηση του ώμου.

Οι βλάβες του στροφικού πετάλου αποτελούν συνήθη αιτία πόνου στον ώμο. Αυτές περιλαμβάνουν:
Α) Την τενοντίτιδα, όπου οι τένοντες του στροφικού πετάλου μπορεί να ερεθιστούν ή προοδευτικά να υποστούν μερικού πάχους ρήξη
Β) Τη φλεγμονή της υμενικής πτυχής (Bursitis), όπου η υμενική πτυχή φλεγμαίνει και γεμίζει με περισσότερο υγρό προκαλώντας πόνο και
Γ) Το σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής (impingement syndrome), κατά
το οποίο το ακρώμιο τρίβεται με τους τένοντες του στροφικού πετάλου κατά
την ανύψωση του βραχίονα προκαλώντας ερεθισμό και πόνο.

Εμφανίζονται συνήθως σε νεαρούς αθλητές ή μεσήλικες. Πρόκειται για αθλητές που ασχολούνται με σπορ που απαιτούν κίνηση των χεριών πάνω από το ύψος της κεφαλής όπως κολύμβηση, μπέιζμπολ, τένις, χάντμπολ, βόλεϊ. Ενώ στις μεγαλύτερες ηλικίες συναντώνται σε οικοδόμους, ελαιοχρωματιστές, αυτοκινητιστές που εκτελούν ανάλογες επαναλαμβανόμενες κινήσεις.

Στα αρχικά στάδια, οι ασθενείς μπορεί να εμφανίζουν πόνο τόσο στην ηρεμία όσο και στην δραστηριότητα, που εκτείνεται από την πρόσθια επιφάνεια του ώμου ως και την έξω επιφάνεια του βραχίονα. Σε πιο προχωρημένα στάδια, ο πόνος γίνεται νυκτερινός βασανιστικός που δεν αφήνει τον ασθενή να κοιμηθεί. Μειώνεται το εύρος κίνησης και η δυνατότητα του αρρώστου να εκτελέσει τις καθημερινές του δραστηριότητες.

Η διάγνωση θα στηριχθεί στο ιστορικό, την κλινική εξέταση και τον απεικονιστικό έλεγχο. Διάφορες κλινικές δοκιμασίες χρησιμοποιούνται για την επιβεβαίωση των βλαβών του στροφικού πετάλου. Ο απλός ακτινολογικός έλεγχος μπορεί να δώσει έμμεσες πληροφορίες για την κατάσταση του ώμου όπως, ασβεστώσεις επί του στροφικού πετάλου ή οστέινες προεξοχές του ακρωμίου που δύναται να βλάψουν το στροφικό πέταλο. Πέραν του διαγνωστικού υπερήχου, η μαγνητική τομογραφία αποτελεί την εξέταση εκλογής για την ανάδειξη των βλαβών του στροφικού πετάλου.

Η αντιμετώπιση εξαρτάται από την ηλικία, το επίπεδο δραστηριότητας και την γενικότερη κατάσταση της υγείας του αρρώστου.

Η συντηρητική αγωγή είναι αποτελεσματική στις περισσότερες των περιπτώσεων και περιλαμβάνει: ανάπαυση του άνω άκρου και αποφυγή δραστηριοτήτων που απαιτούν άρση του χεριού πάνω από το επίπεδο του ώμου, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη για μείωση του πόνου και του οιδήματος, φυσιοθεραπευτικό πρόγραμμα αποκατάστασης του εύρους κίνησης του ώμου. Επί εμμονής των συμπτωμάτων η έγχυση στον υπακρωμιακό χώρο κορτιζόνης και τοπικού αναισθητικού μπορεί να ανακουφίσει από τον πόνο, ενώ η εφαρμογή κρουστικών υπερήχων (shock wave therapy) αποτελεί πρόσθετη εναλλακτική λύση. Η έγχυση πλάσματος πλούσιου σε αιμοπεταλιακούς παράγοντες – PRP (platelet rich plasma) με τη μέθοδο Irakine που εφαρμόζεται αποκλειστικά στο Arthro-Athens, αποτελεί επαναστατική τεχνική με πολύ υψηλό συντελεστή ανακούφισης των συμπτωμάτων.
Επί αποτυχίας των παραπάνω και εφόσον υπάρχουν απεικονιστικά ευρήματα που στοιχειοθετούν την αναγκαιότητά της, διενεργείται χειρουργική επέμβαση η οποία πάντοτε είναι αρθροσκοπική. Αυτή μπορεί να περιλαμβάνει την διάνοιξη του χώρου μεταξύ του ακρωμίου και του στροφικού πετάλου με αφαίρεση τμήματος του ακρωμίου, παρέμβαση γνωστή ως υπακρωμιακή αποσυμπίεση. Αφαίρεση τμήματος της φλεγμαίνουσας υμενικής πτυχής μπορεί επίσης να είναι απαραίτητη.

Όταν ένας ή περισσότεροι τένοντες του στροφικού πετάλου υποστούν ρήξη, δεν υπάρχει πλήρης επαφή με το βραχιόνιο, με αποτέλεσμα την αδυναμία εκτέλεσης των φυσιολογικών κινήσεων του άνω άκρου. Ο τένοντας του υπερακανθίου είναι αυτός που βλάπτεται συχνότερα.

Οι ρήξεις ανάλογα με την έκταση της βλάβης μπορεί να διακριθούν σε μερικού ή ολικού πάχους. Στην πρώτη περίπτωση, δεν υπάρχει πλήρης διαχωρισμός του τένοντα , ενώ στην δεύτερη ο τένοντας κόβεται σε δύο κομμάτια. Σε πολλές περιπτώσεις ο τένοντας αποσπάται από το σημείο πρόσφυσής του στο βραχιόνιο οστό.

Αιτιολογικά οι ρήξεις του στροφικού πετάλου μπορούν να διακριθούν σε τραυματικές και εκφυλιστικές. Πτώση πάνω στο τεντωμένο άνω άκρο ή ανύψωση μεγάλου βάρους με αιφνίδια κίνηση μπορεί να προκαλέσει ρήξη του στροφικού πετάλου. Οι εκφυλιστικές ρήξεις είναι αποτέλεσμα προοδευτικής φθοράς του τένοντα που συμβαίνει με την πρόοδο της ηλικίας μας. Η φθορά είναι αποτέλεσμα επαναλαμβανόμενων κινήσεων που γίνονται, είτε κατά την διάρκεια της εργασίας μας είτε σε αθλητικές δραστηριότητες όπως το τένις , το μπέιζμπολ και η άρση βαρών. Η παρουσία οστεοφύτων, οστέινων προεκβολών δηλαδή στο ακρώμιο αποτελεί επιπρόσθετο παράγοντα τριβής που επιταχύνει ρήξη του τένοντα.

Τα κύρια συμπτώματα των ρήξεων του στροφικού πετάλου είναι ο νυκτερινός πόνος κατά την κατάκλιση, ιδιαίτερα όταν ξαπλώνουμε πάνω στην πάσχουσα πλευρά, ο πόνος και το αίσθημα αδυναμίας κατά την άρση ή το κατέβασμα του άνω άκρου με ή χωρίς αίσθημα κριγμού κατά τις παραπάνω κινήσεις.

Στα αρχικά στάδια τα συμπτώματα υποχωρούν με την ανάπαυση ή την λήψη αντιφλεγμονωδών, με την πάροδο του χρόνου όμως καθίστανται μόνιμα και βασανιστικά.

Το ιστορικό, η κλινική εξέταση και οι απεικονιστικές εξετάσεις θα θέσουν την διάγνωση. Από το ιστορικό αναζητούμε αίτια επιβάρυνσης του στροφικού πετάλου ,προηγούμενα επεισόδια πόνου ή τραυματισμού. Κατά την κλινική εξέταση ελέγχεται το εύρος κίνησης του άνω άκρου και η δύναμη των μυών. Ακτινολογικά η μαγνητική τομογραφία είναι εκείνη που θα μας επιβεβαιώσει την διάγνωση με υψηλά ποσοστά ευαισθησίας και ειδικότητας αφού προηγηθεί απλή ακτινογραφία για την αποσαφήνιση ύπαρξης επασβέστωσης στο πέταλο. Ο διαγνωστικός υπέρηχος κατέχει εξέχουσα θέση στη διερεύνηση αυτής της φύσεως των προβλημάτων του ώμου.

Για την αντιμετώπιση των ρήξεων πολλοί παράγοντες πρέπει να συνυπολογιστούν όπως ο τύπος της ρήξης, η ηλικία του αρρώστου, το επίπεδο δραστηριότητάς του, η γενική κατάσταση της υγείας του. Δεν υπάρχουν μελέτες που να αποδεικνύουν πως η άμεση αποκατάσταση της βλάβης υπερτερεί σε αποτελέσματα της καθυστερημένης χειρουργικής αποκατάστασης. Έτσι πολλοί προτείνουν αρχικά συντηρητική αντιμετώπιση για τις ρήξεις του στροφικού πετάλου.

Οι ασθενείς που αντιμετωπίζονται συντηρητικά, σε ποσοστό 50% εμφανίζουν ανακούφιση από τον πόνο και βελτίωση της λειτουργικότητας του ώμου, ωστόσο η δύναμη του άνω άκρου δεν αποκαθίσταται συνήθως. Στα συντηρητικά μέτρα αντιμετώπισης περιλαμβάνονται η ανάπαυση, η τροποποίηση των καθημερινών δραστηριοτήτων, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα και ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα φυσιοθεραπείας που στοχεύει στην αποκατάσταση του εύρους κίνησης και της δύναμης των μυών. Επί αποτυχίας των παραπάνω η έγχυση διαλύματος κορτικοστεροειδών και τοπικού αναισθητικού μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Η τοπική έγχυση πλάσματος πλούσιου σε αιμοπεταλιακούς παράγοντες – PRP (platelet rich plasma) με βάση το συγκεκριμένο πρωτόκολλο Irakine που ακολουθείται στο Arthro-Athens, κερδίζει συνεχώς έδαφος.

Η αποτυχία των συντηρητικών μέτρων να ελέγξουν τον πόνο, η αναγκαιότητα για κινήσεις των χεριών πάνω από το επίπεδο της κεφαλής λόγω εργασίας, μια μεγάλη ρήξη πάνω από 1,5 cm στα θήλεα, η αξιοσημείωτη αδυναμία και μείωση λειτουργικότητας του άνω άκρου καθώς και οι οξείες τραυματικές ρήξεις μπορεί να αποτελέσουν αίτια χειρουργικής αποκατάστασης.

Η αρθροσκόπηση αποτελεί την χειρουργική μέθοδο επιλογής, λόγω της ελάχιστης παρεμβατικότητας σε συνδυασμό με τα καλώς συγκρινόμενα αποτελέσματα σε σχέση με τις ανοικτές μεθόδους.

Σχετικά Video